Artikel 7 van ons Strafwetboek voorziet in de verschillende straffen voor wie schuldig wordt bevonden aan het plegen van een misdrijf.
We hebben een best wel groot arsenaal aan straffen beschikbaar waaruit de rechter ‘kan kiezen’.

Sinds 2014 staat ook het elektronisch toezicht als autonome straf in dit lijstje opgesomd.

Elektronisch toezicht als autonome straf wordt in de wet omschreven als ‘een vrijheidsbeperkende straf waarbij de beklaagde gedurende een gegeven termijn, aanwezig moet zijn op een bepaald adres waarbij hij onder toezicht staat van elektronische middelen zoals bijvoorbeeld een enkelband’.

De duur van het elektronisch toezicht bedraagt minimum 1 maand en maximum 1 jaar.

Voorwaarden :

Het elektronisch toezicht kan als autonome straf worden uitgesproken, maar enkel als aan bepaalde voorwaarden is voldaan:

1°    Zo mag de veroordeelde geen nieuwe strafbare feiten plegen;
2°    De veroordeelde moet eveneens een vast adres hebben en, bij wijziging ervan, moet de nieuwe verblijfplaats onmiddellijk worden meegedeeld aan het openbaar ministerie en de bevoegde dienst voor het elektronisch toezicht (= het VlaamsCentrum voor Elektronisch Toezicht VCET);
3°    Men moet gevolg geven aan de oproepingen van de bevoegde dienst voor het elektronisch toezicht en de concrete invulling bepaald door deze dienst naleven.

Daarnaast kan de rechter nog geïndividualiseerde bijzondere voorwaarden opleggen met betrekking tot het welzijn van het slachtoffer.

Het gaat bijvoorbeeld om een contactverbod met het slachtoffer, inspanningen leveren om de vergoeding die aan het slachtoffer moet worden betaald te voldoen, een wijkverbod, een havenverbod ….

Er wordt ook voorzien in een ‘plaatsvervangende gevangenisstraf’ ingeval de voorwaarden niet worden nageleefd. De rechter bepaalt eveneens de duur van deze vervangende gevangenisstraf die dan van toepassing kan worden wanneer het elektronisch toezicht als autonome straf niet wordt uitgevoerd of wanneer de beklaagde de voorwaarden niet correct naleeft.

Belangrijk gegeven is ook dat het elektronisch toezicht als autonome straf enkel kan worden toegestaan bij misdrijven waar het feit van die aard is dat het bestraft moet worden met een gevangenisstraf van ten hoogste 1 jaar.

Sommige misdrijven worden uitgesloten van het elektronische toezicht als autonome straf. Bijvoorbeeld: bepaalde vormen van aanranding van de eerbaarheid, verkrachting, bederf van de jeugd en prostitutie en verschillende vormen van doding.